قراردادها و دعاوی تجاری

در بسیاری از معاملات، توافق شفاهی می‌تواند عقد باشد؛ اما اثبات آن دشوار است. پیام، رسید، شاهد و اجرای بخشی از تعهد ادله کمکی‌اند. برای مبلغ بالا، سند کتبی عاقلانه‌تر است.

خیر. فسخ نیاز به خیارات قانونی یا حق فسخ قراردادی دارد. پشیمانی به‌تنهایی فسخ نیست. اظهارنامه فسخ را باید با مستند و در مهلت درست فرستاد.

وجه التزام مبلغ مقطوع قراردادی است و غالباً بدون اثبات خسارت واقعی قابل مطالبه است؛ مگر خلاف قانون یا نظم عمومی باشد. تناسب و نحوه نگارش شرط مهم است.

باید دید چه کسی حق امضا دارد؛ روزنامه رسمی و اساسنامه تعیین‌کننده است. مهر بدون صاحبان امضای مجاز، تعهد شرکت را ثابت نمی‌کند.

اگر شرط داوری معتبر باشد، غالباً دادگاه وارد ماهیت نمی‌شود مگر در موارد قانونی. متن شرط، تعداد داور و آیین داوری را دقیق بنویسید تا خود شرط دعوا نشود.

قدرالسهم، زمان تحویل، کیفیت مصالح، جریمه تأخیر، بلاعوض، حق فسخ و نحوه انتقال سند. الحاقیه شفاهی با سازنده جای قرارداد را نمی‌گیرد. وکیل مشارکت در ساخت متن را قبل از امضا می‌خواند، نه بعد از گودبرداری.

اساسنامه، صورتجلسه، حق امضا و نقل سهم را جدا می‌بیند. دعوای عزل مدیر، ابطال صورتجلسه یا مطالبه سود هر کدام طرف و خواسته جدا دارند. مهر شرکت به‌تنهایی کافی نیست.